حرف های ناگفته

     بگذار اگر این‌بار سر از خاک برآرم
     بر شانه‌ی تنهایی خود سر بگذارم

     از حاصل عمر به‌هدر رفته‌ام ای ‌دوست
     ناراضی‌ام، امّا گله‌ای از تو ندارم

     در سینه‌ام آویخته دستی قفسی را
     تا حبس نفس‌های خودم را بشمارم

     ای کشتی جان! حوصله کن می‌رسد آن‌روز

     روزی که تورا نیز به دریا بسپارم

     ای بغض فرو خفته مرا مرد نگه دار

     تا دست خداحافظی‌اش را بفشارم

                      ...................

 

                                                 فاضل نظری 

 

نوشته شده در ۱۳٩۳/٦/۸ساعت ۱:۱٧ ‎ق.ظ توسط ایرج نظرات () |

           ....گاهی گذشته انسان نیمی از انسان را به تاراج می برد.....

                  ....آنگاه یک عمر تو می مانی و نیمه ای نا تمام....

                                 تو می مانی و یک عمر خاطره

                                        .............................

             پشت خط قرمز ترانه ها 

                                 عابر یه شهر گمشده تو دود

             راوی خاطره های زخمی ام

                                   پر نوستالژی روزهای کبود

               پر بغضم پر بهت و انتظار

                                     انتظاری عبث و پوچ و محال...........

نوشته شده در ۱۳٩۳/٤/٢٥ساعت ۱:٤۳ ‎ق.ظ توسط ایرج نظرات () |

 

حسی مبهم میان همین روزها........مزه ی تلخ روزهای رفته .....شوق کودکانه میان این همه سیاهی.....من هنوز مانده ام در میان همان حس و شوق....... چنگ می زند این حس کودکانه هر روز ابریشم احساسم را.........دلم می خواهد رها شوم میان این تکه های ابر .....سبکبال و پر بار.....ضربه های کلاوی و صدایی خوش و نوازش گر روح.......دستهایی عاشق.......روح بلند می خواهد دل کندن از عروسک های خیمه شب بازی..........من از تبار سادگی ام.........آتشفشانم وجودم هر لحظه سوی سادگی فوران می کند.......نه من نمی توانم تیره بمیرم.......من آبی ام آرام و وسیع........ساده ام و صمیمی مثل بوی باران.........روحم را می نوازد صدای موزون کلاوی ها........لحظه تولد هر باره.......من هر بار متولد می شوم........دنیای کوچک من همین باران است و صدای گوش نواز سازم و یک بغل عشق.........تهی می شوم هر بار از هر چه سیاهی است.....زندگی برایم جاری می شود وقتی این گونه دستهایی عاشق می نوازد.........و من زنده ام هنوز وهر روز نفس تازه ای می گیرد تن از پا افتاده ام........باید جاری بود میان زندگی..........غروب نزدیک است .......

                                سادگی ام آرزوست..........

           

                   (because I love you-yirumaدر حال گوش دادن  به قطعه )

 

نوشته شده در ۱۳٩۳/٢/۱٤ساعت ۱:٥٢ ‎ق.ظ توسط ایرج نظرات () |

 

ایستاده ام کنار در.....سرد و بی رمق...نه پای رفتن دارم نه دل ماندن.......من دفن شده ام میان لحظه های رفته.........سنگین می گذرد ثانیه ها....امان از این سرنوشت....امان از این بی پناهی.....دو نیمه شده ام.....نیمی به گل مانده و نیمی دل به دریا زده در پی رفتن......از من گذشته است تولد دوباره اما گوشه ای از قلبم تن نمی دهد به این پوسیدن.......شاید باید برید...برید و رفت تا فراسوی افق حتی با تن و جانی نیمه......شاید باید گذشت از هر آن چه بود.......از نو نوشت سرنوشت را.......اما اما امان از ریشه......گاهی دلم می خواست علف هرزی بودم بی ریشه.......ساده می مردم بی درد دل می کندم........باد می برد مرا به هر کجا.....اما ریشه ام به خاک گره خورده........کاش تیشه ای در دستانم داشتم آنگاه من می دانستم و ریشه.......دو نیمه شده ام.....هر دو نیمه بی جان......و من صبورانه به تماشا نشسته ام این شکستن و دو نیمه شدن را.........................................

                                                                                     (ایرج)

                                                                     

نوشته شده در ۱۳٩٢/٩/۳٠ساعت ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ توسط ایرج نظرات () |

 

چه روزهایی بود.......زمان را گم می کردم وقتی پشت شیشه ی اتوبوس یا تاکسی می نشستم......درخت های کنار جاده در چشمانم همچون باد عبور می کرد و من و رویایی شاعرانه........حسرت آواز آن روزها.........بوی باران و نوار کاست و صدای ترانه ای عاشقانه........پشت پنجره و نگاه گره خورده ام به درختان خیس........چشمان زل زده ام به ابرها وریزش دانه های برف.......زمین هم در آن روزها سپید بود و زمانه هم شاید سپیدتر......رویاهای شبانه و یک بغل سادگی..........نگاهی پر می زد از چشمانم تا آسمان از پشت پنجره.......دلم سبک بال بود.......نفس هایم بوی زندگی می داد..........روی بال ابرها سفر می کردم........عبور گله های ابر و نم نم باران.....بوی پر از احساس باران...دلم پر می کشد برای آن روزها......غریبانه ای که جا ماند از من..........و ماند در همان سادگی و بی الایشی.......دور شده ام فرسنگ ها از آن روزها.....

           دلم می خواهد برگردد آن روزها..........دلم می خواهد برگردد..........

 

                                                                                                           (ایرج) 

                        " باز هم صدای پای پاییز دل انگیز "

نوشته شده در ۱۳٩٢/٦/۳٠ساعت ۳:٠۳ ‎ق.ظ توسط ایرج نظرات () |


Design By : Night Skin