حرف های ناگفته

 

دیروز با خبر شنیدن فوت یکی از دوستانم تو شوک سپری شد......

باورش برام سخته......دوست عزیزم علی ازبین ما رفت اونم به صورت ناگهانی........

کسی که حرفهاش رو زندگی من و طرز تفکر من تاثیر زیادی داشت........

تو زندگی پیرو راه و رسم خیام بود و همیشه می گفت دم رو باید غنیمت شمرد........

اما چه حیف که زود رفت خیلی زود............

منم چند تا از رباعیات خیام رو که می دونم خیلی دوست داشت می ذارم به یادش....

                                               .....یادش گرامی.....

 

می خوردن و شاد بودن آیین من است

فارغ بودن ز کفر و دین ، دین من است

گفتم به عروس دهر کابین تو چیست

گفتا دل خرم تو کابین من است

          ...................

خیام اگر ز باده مستی خوش باش

با لاله رخی اگر نشستی خوش باش

چون عاقبت کار جهان نیستی است

انگار که نیستی چو هستی خوش باش

          ....................

گویند بهشت حور و کوثر باشد

جوی می و شیر و شهد و شکر باشد

پر کن قدح باده و بر دستم نه

نقدی ز هزار نسیه خوش تر باشد

                                                    خیام

نوشته شده در ۱۳٩۱/٤/۱۳ساعت ۱:٤۱ ‎ق.ظ توسط ایرج نظرات () |


Design By : Night Skin