حرف های ناگفته

 

چه روزهایی بود.......زمان را گم می کردم وقتی پشت شیشه ی اتوبوس یا تاکسی می نشستم......درخت های کنار جاده در چشمانم همچون باد عبور می کرد و من و رویایی شاعرانه........حسرت آواز آن روزها.........بوی باران و نوار کاست و صدای ترانه ای عاشقانه........پشت پنجره و نگاه گره خورده ام به درختان خیس........چشمان زل زده ام به ابرها وریزش دانه های برف.......زمین هم در آن روزها سپید بود و زمانه هم شاید سپیدتر......رویاهای شبانه و یک بغل سادگی..........نگاهی پر می زد از چشمانم تا آسمان از پشت پنجره.......دلم سبک بال بود.......نفس هایم بوی زندگی می داد..........روی بال ابرها سفر می کردم........عبور گله های ابر و نم نم باران.....بوی پر از احساس باران...دلم پر می کشد برای آن روزها......غریبانه ای که جا ماند از من..........و ماند در همان سادگی و بی الایشی.......دور شده ام فرسنگ ها از آن روزها.....

           دلم می خواهد برگردد آن روزها..........دلم می خواهد برگردد..........

 

                                                                                                           (ایرج) 

                        " باز هم صدای پای پاییز دل انگیز "

نوشته شده در ۱۳٩٢/٦/۳٠ساعت ۳:٠۳ ‎ق.ظ توسط ایرج نظرات () |


Design By : Night Skin