حرف های ناگفته

برای آنهایی که آزاده اند و ایستاده........

نه برای آنهایی که ساز دین کوک می کنند و آوای بنده پرستی سر می دهند.....

 

پسرک ! گریه نکن ! چوب فلک رو می شکنم
 من مثه معلم ت مشقات رو خط نمی زنم
دفتر تازه بیار مشقای من جریمه نیس
 مشق شب رو پاره کن مشق طلوع رو بنویس
 رنگ روزگار نباش !‌ یه دس صدا داره هنوز
 بودنت تو دایره نقطه ی پرگار هنوز
وقتی دریا میگه نه تو قطره باش بگو بله
دسته ی تیغ تبر ‚ چوب درخت جنگله
 همه قصه ها دروغه دیگه چش براه نباش
قصه رو خودت شروع کن این مداد رو بتراش
بنویس جای کبوتر روی ابراس نه تو چاه
بنویس تا بشکنه طلسم این تخته سیاه
رنگ روزگار نباش ! یه دس صدا داره هنوز
 بودنت تو دایره نقطه ی پرگار هنوز
 وقتی دریا میگه نه ! تو قطره باش بگو بله
 دسته ی تیغ تبر چوب درخت جنگله
هیچ کسی سرور من نیست این رو صد بار بنویس
 سایه ای رو سر من نیست اینرو صد بار بنویس
من خودم یه پا سوارم این رو صد بار بنویس
 دل دل یه انفجارم این رو صد بار بنویس
رنگ روزگار نباش !‌ یه دس صدا داره هنوز
بودنت تو دایره نقطه ی پرگاره هنوز
وقتی دریا می گه نه تو قطره باش بگوو : بله
 دسته ی تیغ تبر‚ چوب درخت جنگله

                                              یغما گلرویی

 

 

نوشته شده در ۱۳۸۸/۱٠/٢٢ساعت ۱٢:٢٧ ‎ب.ظ توسط ایرج نظرات () |


Design By : Night Skin