حرف های ناگفته

همیشه ، وقتی تنها و نا امید و ملول

تنت،روانت،از این و آن خسته ست،

 

همیشه ، وقتی رخسار این جهان تاریک،

همیشه ، وقتی درهای آسمان بسته ست،

 

همیشه ، گوشه ی گرمی به نام «دل» با توست

که صادقانه تر از هر که ، با تو پیوسته ست!

 

به دل پناه ببر ! آخرین پناهت اوست.

تو را چنان که تمنای توست ، دارد دوست! 

 

                                                                  فریدون مشیری

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/۳/٢٥ساعت ٤:٥٤ ‎ق.ظ توسط ایرج نظرات () |


Design By : Night Skin