شجاع

حیف،

 

    می دانم که دیگر،

 

       بر نمی داری از آن خواب گران سر،

 

                      تا ببینی

 

خورد سال ِ سالخورد خویش را

 

      کاین زمان،چندان شجاعت یافته ست،

 

                  تا بگوید:

 

                             -((راست می گفتی،پدر))....!

                                             

                                               فریدون مشیری

 

/ 41 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
آنیتا

اینجوری خلاصه... ولی اصلا این ذهن گهربار من اینجوری به ثمر نمی شینه ها! حیف می شم! باید بنویسم که دیگران ازم بهره ببرن...! نه؟[متفکر] نظر تو چیه؟ [عینک]

آنیتا

نه بذار وقتی فلسفه خوندم و دیگه مغزم قلنبه شد ، گهرافشانی کنم که همگان انگشت حیرت به دهان بگزند و بترکونیم خلاصه!

آنیتا

[خمیازه] خوب شب بخیر![خداحافظ][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

بی سرزمین تر از باد

سلام ایرج جان خوبی؟ ممنون که لطف کردینو بهم سرزدین[قلب] جایی که هستم فوق العاده است منظورم سربازیه آخه افسر وظیفه ام 48 ساعت اونجام و 24 ساعت خونه در واقع هتله [گل]

fariba

سلام.... ورژن جدید بینوایان رو سال 2009 نوشتم اما شما اگه صلاح میدونید 2010 باشه حرفی نیس.... ممنونم که سر زدید.... وبتون فوق العاده با سلیقه چیده شده.... تبریک میگم[چشمک]

fariba

راستی این شعر و شعر های قبلی که گذاشتید هم خیلی زیبا بود.... ایام به کام[گل]

شاسوسا

این روزها تنها حس می کنم گاهی کمی گنگم گاهی کمی گیجم! حس می کنم گاهی کمی کمتر، گاهی شدیدا بیشتر هستم! اما رفتار من عادی است... [گل]

آهو شاه

I stare at the dark trees Silhouetted against the quiet stars I am entranced into a complete Peacefulness And my last thoughts are of you[/align] به تو ای عشق من صبحگاهان وقتی آفتاب در حال روشن کردن روز است من بیدارم و اولین فکرم تویی شبانگاهان در تاریکی به درختان خیره می شوم که چون سایه هایی در مقابل ستارگان خاموش قد کشیده اند مجذوب این آرامش مطلق می شوم و آخرین فکرم تویی