دل نوشته

با مداد رنگی هایم یاد خوب آمدنت را نقاشی و جاده ی رفتنت را خط خطی می کنم.کسی نیست که زندگی را برایم دیکته کند،غلط هایم را بگیرد و دور روز های اشتباهم را خط بکشد و مجبورم کند که از روی تجربه هر کدام را ده بار بنویسم.گذر عمر با کسی تعارف ندارد.دیدی آنچه نمی خواستی بگذرد،گذشت.پروانه ها به شاخه ی تر دستهایم پیله کرده اند و ببین قلب بهانه گیرم چگونه لجوجانه پای بر زمین می کوبد و هر روز تو را از من می خواهد و بادکنک بغضم را می ترکاند و به هر بهانه باران تمنا را روی صورتم می ریزد....

....................

وقتی از بطن خورشید زاده شدی،وقتی از بین ابرهای سپید بیرون آمدی،وقتی همرنگ جاده های خاکی احساس شدی و دستان سرد مرا در میان حجم دستهایت نشاندی،وقتی شمع را به احترام پروانه ها پرستیدی،وقتی از پنجره ای که روبروی کوچه های خیال باز می شد مرا دیدی  و بغض ها و حسرت های گذشته ام را لبخند شدی،وقتی برای ضربات سهمگین گذشته بر پیکرم مرهم شدی، وقتی کنار من بودن را به رسیدن به آفتاب ترجیح دادی ،وقتی صبورانه نگاهت حسرت نگاهم را گرفت و پرواز را برایم تفسیر کرد،نو که از سرزمین خورشید آمده بودی به خاطر سایه ی غریبی چون من،ایثار تو برای لحظه ای سایه شدن حضور آفتاب را در نیاز باور های سپید تفسیر کرد.....

/ 9 نظر / 4 بازدید
سارا

سلام.. کامنتمو میذارم.. دوزه رمانسش خیلی بالاس..دلو میزنه...:)

نظرت چیه؟

چه زیبا![گل] خوشحال میشم به وبلاگی که تازه درست کردم سری بزنید و با نظر ارزشمندتون باعث پیشرفتم شوید[گل]

آب-بابا

پیش از اینت ، بیش از این ، اندیشه ی عشاق بود مهرورزی تو با ما شهره ی آفاق بود

زینب

دیدی آنچه نمی خواستی بگذرد،گذشت. خیلی خوب نوشتیییییییییییی

حسود

از هَمیــن جـــا آغـــاز مــی شــوم از کِنـــار همیــن ردِپــــاهـــایـی کــِـه بــرنگشتـــه اند مَگــــر چقــدر مـی شــود ســاعـت را بــــرای نــیامَــدن « کســی » عَقــــب کشیـــد .

حسود

جامانده از رد پایم، در گذر زمان ردی از خستگی نشسته غبار غم بر وجودم حکایتی از دل مردگی!

حسود

ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد،در دام مانده باشد،صیاد رفته باشد...

حسود

گریه در آب چه لذت بخش است من که انباشته هستم از اشک داخل آب اگر گریه کنم تو نخواهی فهمید من دلم میخواهد خانه ای داشته باشم در آب.

حسود

اتفاقی كوچــک است هــر بار می افــتــد ! مـن دو تـكـه می شـوم : نـيـمی را بـــــاد می بــرد نـيـمـی را کـسی كـه نمی شـناســــم ...!