لا لا لا لا دیگه بسه گل لاله

نخواب ای حسرت سفره گل گندم ، نباش تو دالونای قصه سر در گم نخواب رو بالش پرهای پروانه ، که فریاد تو رو کم داره این مردم! لا لا لا لا دیگه بسه گل لاله ، بهار سرخ امسال مثل هر ساله هنوزم تیر و ترکش قلب و می شناسه ، هنوز شب زیر سرب و چکمه می ناله بخواب آروم گل بی خار و بی کینه ، نمی بینه نشسته گولّه تو سینه آخه بارون که نیس رگبار باروته ، سزای عاشقای خوب ما اینه؟ نترس از گولّه ی دشمن گل لادن ، که پوست شیر پوست سرزمین من اجاق گرم سرمای شب سنگر، دلیل تا سپیده رفتن و رفتن بخواب آروم گل بادوم ناباور، گل دلنازک خسته گل پرپر نگو باد ولایت پرپرت کرده ، دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر دوباره قد بکش تا اوج فواره ، نگو این ابر بی بارون نمی ذاره مث یار دلاور نشکن از دشمن ، ببین سر می شکنه تا وقتی سر داره نذاشتن هم صدایی رو بلد باشیم ، نذاشتن حتی با همدیگه بد باشیم کتابای سفید و دوره می کردیم ، که فکر شبکلاهی از نمد باشیم نگو رفت تا هزار آفتاب هزار مهتاب ، نگو کو تا دوباره بپریم از خواب بخون با من نترس از گوله ی دشمن ، بیا بیرون بیا بیرون از این مرداب نگو تقوای ما تسلیم و ایثاره ، نگو تقدیر ما صد تا گره داره به پیغام کلاغای سیاه شک کن ، که شب جز تیرگی چیزی نمی یاره نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره ، نخواب وقتی که خون از شب سرازیره بخون وقتی که خوندن معصیت داره ، بخون با من بیا با من نگو دیره سکوت شیشه های شب غمی داره ، ولی خشم تو مشت محکمی داره عزیز جمعه های عشق و آزادی ، کلاغ پر بازی با تو عالمی داره....                                                                                ((شهیار قنبری ))                                                                                                                                                                            

/ 35 نظر / 53 بازدید
نمایش نظرات قبلی
آنیتا

آدم در وبش تخته باشه بهتر از اینه که فعالیت وبش کم باشه! این منطق منه! [نیشخند] [شوخی]

آنیتا

دلم واست تنگ شده چیکارا می کنی؟ [گل]

آهو شاه

شانه‌ات مُجابم می‌کند در بستری که عشق تشنگی‌ست زلالِ شانه‌هایت همچنانم عطش می‌دهد در بستری که عشق مُجابش کرده است

آهو شاه

مرغ دریا خوابيد آفتاب و جهان خوابيد از برجِ فار، مرغکِ دريا، باز چون مادری به مرگِ پسر، ناليد. گريد به زيرِ چادرِ شب، خسته دريا به مرگِ بختِ من، آهسته.

آهو شاه

مرغ دریا خوابيد آفتاب و جهان خوابيد از برجِ فار، مرغکِ دريا، باز چون مادری به مرگِ پسر، ناليد. گريد به زيرِ چادرِ شب، خسته دريا به مرگِ بختِ من، آهسته.

آهو شاه

مرغ دریا خوابيد آفتاب و جهان خوابيد از برجِ فار، مرغکِ دريا، باز چون مادری به مرگِ پسر، ناليد. گريد به زيرِ چادرِ شب، خسته دريا به مرگِ بختِ من، آهسته.

آهو شاه

عجب[تعجب] من یه بار رو ارسال کلیک کردم[نیشخند]

fariba

آره دیگه..... یه چیز تو همون مایه ها....[چشمک] میگم اگه دیگه حالت بهم میخوره از اون بینوایان 2 پاکش کنم که واسه تنوع یه مدت دوباه قسمت اولشو بخونی.....[نیشخند] اگه خدا بخواد پست بعدیم تو عیده.... ایام به کام[گل]

بغض گرفته

کتابای سفید و دوره می کردیم ، که فکر شبکلاهی از نمد باشیم...[ناراحت]